قلب تنها

اگر می توانستم

faqat — Sun, 28 Sep 2008 12:25:54 GMT

اگر می توانستم نامت را بر لوح آسمان

آبی می نوشتم تا همگان آنرا ببینند.

اگر می توانستم نامت را بر روی آبهای

نیلگون دریا می نوشتم تا دریانوردان آنرا

بخوانند

اگر می توانستم نامت را بر گلبرگهای

گلهای محمدی می نوشتم تا بلبلان با نغمه

های جادویی آنرا بسرایند.

اگر می توانستم نامت را بر پر پروانه های

عاشق می نوشتم تا در دیاران دور، باور

محبت را پرواز دهند.

اما افسوس!

که آسمان ابر دارد،

دریا ها موج،

و گلهای سرخ برگهای پژمرده به همراه

دارند. پس نامت را بر قلبهای مان محک

می زنیم که همیشه بیاد تو به طپد

و جز تو بر هیچ کسی نمی خندیم و بر هیچ

کس جز تو اشک نمی ریزیم

تا اشکهایمان سیلابی شود. و شوره زار

دلمان را با طراوت نامت آبیاری دهد.

تا به سرزمین شاداب عشق و محبت

همیشه شاداب باشد.

faqat — Mon, 28 May 2007 07:34:43 GMT

آرزویی که من دارم

زمان به آرامی، خونسردی و بی اعتنا به گردش بی انتهای خود

ادامه می دهد

شبها مانند همیشه،در پی روزهای آینده و عقربک ساعت

پیوسته روی صفحه ایام می لغزد و ارقامی را که نشانه گذشت عمر است پشت سر می نهد.

آن هنگام که تاریکی محو می شود. و خاموشی دلپذیر و روان بخش شب

که بر فراز شهر دامن گسترانیده بود جای خود را به سپیده درخشان بامداد می دهد

آن هنگام که شبنم بر گلبرگهای زنبق خنده می زند و طنین خنده اش در باغ می پیچد

و بر گلها بوسه می زند.

آن هنگام که پرستوی فکرم در فضای بیکران و مبهم آینده بال می گشاید.

آرزویی شیرین و جانبخش زنگ از آینه قلبم می زداید و به آینده ای درخشان نویدم می دهد

آن گاه اندیشه های مختلف پیاپی در سرم می آیند و می گذرند

و احساس می کنم در جستجو و طلب چیزی هستم .

و آن تنها یک آرزوست که در دلم شوری بی پایان برمی انگیزد.

آرزویم ،آرزویی پوچ نیست و چنان نیست که هر لحظه او را فراموش

کرده به دنبال آرزوی بزرگتر بروم بلکه آرزویی است که سالها در دل دارم

من با خود عهد و پیمان بسته ام که از آن کهنه سرابهای فریبنده و آمالی که در این سنین پای بند پسران جوان است دست بشویم

من به افق آرزوهایم نگریستم ، و در میان آن آمال بیکران آرزویی یافتم که همچون مرواردی درخشان در آن میان جلوه گری می کند

با اراده ای آهنین گامی در صحرای عقل برداشته ام و همچنان با احساس و تعقل پیش می روم.

پیش می روم تا همان گونه که نسیم بامدادی شاهد شکفتن گلهاست

من نیز تماشاگر شگفتن گل سپید آرزویم باشم آرزویی که لطیفتر از نسیم و شدید تر ازطوفان می باشد .

سوگند یاد می کنم به آرامش باشکوه شامگا هان به سپیده درخشان بامدادان به خنده زنبق و به نام بزرگ تو ای تنها آرزویم با عزم راسخ

به سویت روان میگردم

و تا ترا چون جان شیرین در بر نگیرم از پای ننشینم.

اطمینان دارم که روزی به آرزوی بزرگ خود می رسم و آن وقت است

که طعم خوشبختی درا به معنای حقیقی می چشم و آن زمان است که فرزندی شایسته برای پدر و مادرم و خدمتگزاری

برای میهنم باشم . « فهیم»

فانوس دریای

faqat — Mon, 28 May 2007 07:30:59 GMT

فانوس دریایی

هدف برای جوان همچو فانوس دریایی برای کشتی است که مانع غرق شدنش در دریای زندگی می شود .کشتی های اقیانوس پیما به مدد قطب نما و رادارها مقصد خویش را در دل شبهایی تاریک و طوفانهای مهیب می یابند جوانان نیز در دریایی زندگی به مدد هدف و آرمانی که دارند به ساحل سپیده می رسند..

به استعداد خودت ایمان داشته باش همانطور که به خدا ایمان داری روح تو پاره ای از آن " واحد " بزرگ است نیروهایی که در تو هست مانند دریای وسیعی عمیق و بی پایان است..

حسرت

faqat — Sun, 26 Nov 2006 06:01:10 GMT

هميشه كساني ما را تنها مي گزارند كه بيشتر از همه دوستشان داريم

هميشه غمگين ترين و رنجورترين لحظات انسان توسط كسي ساخته مي شود كه شيرين ترين و شاد ترين لحظات را براي او ساخته است...

آن کس را که تو می جوئی که خیال تو به سر دارد

بس این گریه و زاری را بس کن او یار دگر دارد

برخیز

faqat — Tue, 10 Oct 2006 10:54:16 GMT

مگزار که این شب سیه دل کم کم به دل تو چیره گردد

برخیز و علیه مردن نور فریاد مبارزه برآور

هدف از زندگی

faqat — Tue, 10 Oct 2006 08:02:16 GMT

زندگی

در روی امواج تیره

خورشید را به چنگ بیاورید ! ننالید

زندگی دریای پرطوفانی است که در هر جایی ممکن است

با امواج آن روبرو شد

امواج را بشکا فید و عبور کنید

غم تو

faqat — Sun, 08 Oct 2006 07:24:13 GMT

تنهایی فهیم

faqat — Sat, 07 Oct 2006 09:58:29 GMT

تنهایی را دوست دارم چون بی وفا نیست

تنهایی را دوست دارم چون دلم را نمی شکند

تنهایی را دوست دارم چون هرشب به من سر می زند

تنهایی را دوست دارم چون نا مهربان نیست

تنهایی را دوست دارم چون خدا هم تنهاست

سلام

faqat — Fri, 06 Oct 2006 09:39:48 GMT

سلام به دوستان عزیزم بازم من فهیم...

در درون دل من

باغی است بزرگ

پيچکی دارد اندازه ی غم

و مرا راهی نيست ...

بجز چيدن علف هرز نگاه

از ريشه ی يک روز بلند

تا رسيدن به شب مهتابی ...

فهیم .